Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Puławach

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 26 stycznia 2018 roku

Sąd Rejonowy w Puławach II Wydział Karny

w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Marek Stachoń

Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anita Szczepanik

bez udziału Prokuratora -

po rozpoznaniu na rozprawie dn. 28.11.2017 r, 18.01.2018 r.

sprawy M. K., syna D. i A. z domu J., urodzonego dnia (...) w L.,

oskarżonego o to, że: w dniu 11 lutego 2017 roku w B. gmina G. woj. (...) uderzając S. B. łokciem w twarz spowodował u niego obrażenia ciała w postaci wstrząśnienia mózgu, krwiaka przymózgowego w lewym płacie czołowym z cechami krwawienia podpajęczynówkowego oraz podwójnego złamania żuchwy, skutkujące naruszeniem czynności narządów ciała i rozstrojem zdrowia na czas dłuższy od dni 7

tj. o czyn z art. 157§1 kk

1.  oskarżonego M. K. uznaje winnym dokonania zarzucanego mu czynu z art. 157§1 kk i za to na mocy art. 157§1 kk wymierza mu karę roku pozbawienia wolności;

2.  na mocy art. 69§1 i 2 kk i art. 70§1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 3 (trzech) lat;

3.  na mocy art. 72§1 pkt 2 kk nakłada na oskarżonego obowiązek przeproszenia pokrzywdzonego na piśmie w terminie miesiąca od uprawomocnienia się wyroku;

4.  na mocy art. 73§1 kk oddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora;

5.  na mocy art. 46§2 kk orzeka wobec oskarżonego M. K. nawiązkę w kwocie 20.000 (dwudziestu tysięcy) złotych na rzecz pokrzywdzonego S. B.;

6.  na mocy art. 627 kpk obciąża oskarżonego kosztami sądowymi w kwocie 595,79 (pięćset dziewięćdziesiąt pięć 79/100) złotych tytułem zwrotu wydatków i 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty oraz obciąża go zwrotem na rzecz oskarżyciela posiłkowego S. B. kosztów zastępstwa procesowego w kwocie (...) złotych;

II K 535/17

UZASADNIENIE

Prokuratura Rejonowa w Puławach oskarżyła M. K. o to, że w dniu 11 lutego 2017 roku w B., gmina G., województwa (...) uderzając S. B. łokciem w twarz spowodował u niego obrażenia ciała w postaci wstrząśnienia mózgu, krwiaka przymózgowego w lewym płacie czołowym z cechami krwawienia podpajęczynówkowego oraz podwójnego złamania żuchwy, skutkujące naruszeniem czynności narządów ciała i rozstrojem zdrowia na czas dłuższy od siedmiu dni, tj. o czyn z art. 157 § 1 kodeksu karnego.

Po przeprowadzeniu rozprawy sąd ustalił i zważył, co następuje:

W dniu 11 lutego 2017 roku S. B. bawił się i spożywał alkohol na dyskotece w B., gdzie doszło do bójki pomiędzy nim a H. N., który doznał obrażeń ciała w postaci otarcia na części owłosionej głowy i obrzęku w okolicy łuku brwiowego, o czym dowiedział się kolega H. N. M. K., co doprowadziło do tego, że, gdy S. B. wyszedł przed lokal, został uderzony przez M. K. łokciem w twarz, co spowodowało upadek S. B. na ziemię i utratę przytomności oraz obrażenia ciała w postaci wstrząśnienia mózgu, krwiaka przymózgowego w lewym płacie czołowym z cechami krwawienia podpajeczynówkowego oraz podwójnego złamania żuchwy. Obrażenia jakich doznał S. B. spowodowały rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej siedmiu dni. Podwójne złamanie żuchwy zostało spowodowane centralnym uderzeniem łokciem w podbródek, natomiast pozostałe obrażenia – uderzeniem głową w twarde podłoże podczas upadku. Po pobiciu S. K. został przewieziony do Kliniki (...) w L., gdzie przebywał do 22 lutego 2017 roku, a następnie został przewieziony do Kliniki (...) 1 w L., gdzie przeszedł operację i przebywał do 3 marca 2017 roku. W dniu 7 września 2017 roku usunięto mu płytki po leczeniu podwójnego złamania żuchwy i wypisano z zaleceniem oszczędzającego trybu życia i zalecono dietę półpłynną oszczędzającą narząd żuchwy. M. K. nie był dotychczas karany, ma wykształcenie zawodowe i jest z zawodu stolarzem, brukarzem, pracuje w Niemczech, jest kawalerem i nie ma nikogo na utrzymaniu.

Ustalając powyższy stan faktyczny sąd obdarzył wiarą zeznania świadków: S. B. – k. 242v-243, 6-7, 129, 248v-249, J. B. – k. 243-244, 13-14 poza stwierdzeniem, że widziała na twarzy syna odbity but, Ł. K. – k. 244-244v, 10-11, M. O. – k. 244v-245, 26-28, H. N. – k. 245-245v, 31-32, M. S. – k. 246, 33-34, E. B. – k. 246-247, 36-37 poza stwierdzeniem, że M. K. kopnął S. B. w głowę, D. P. – k. 247-247v, 65-66, A. K. – k. 247v-248, 68-69, Ł. Ż. – k. 248-248v, 107-108, A. S. – k. 248v, 110-112, P. O. – k. 3-4, K. L. – k. 62-63, M. N. – k. 115-116, P. B. – k. 118-119, ponieważ zeznania tych świadków w tym zakresie są logiczne, konsekwentne i wzajemnie się potwierdzają tworząc jeden spójny stan faktyczny. Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka J. B. w zakresie w jakim twierdzi, że widziała na twarzy syna odbity but oraz E. B. w zakresie w jakim twierdzi, że M. K. kopnął S. B. w głowę, ponieważ nie znajdują potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym, a w szczególności w dokumentacji medycznej, która nie potwierdza śladów takiego zachowania, a ponadto E. B. nie był pewien tego faktu twierdząc, że był odwrócony. Sąd dał wiarę opini0m sądowo – lekarskim – k. 76-77, 137, 166-168, 235, 266v-268v, ponieważ zostały sporządzone przez osoby bezstronne i posiadające odpowiednią wiedzę do wydania takich opinii, a same opinie są zrozumiałe i przekonujące. Sąd obdarzył wiarą również dowody w postaci protokołu badania stanu trzeźwości S. B. – k. 2, protokołu okazania osoby – k. 58-61, danych z Krajowego Rejestru Karnego – k. 128, 209, 253, danych osobo poznawczych – k. 185, dokumentacji medycznej – k. 238, 255, postanowienia o odmowie wszczęcia dochodzenia – k. 236-237, ponieważ dowody te zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby i w przewidzianej prawem formie, a żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała ich prawdziwości.

Oskarżony M. K. przyznał się do winy i złożył wyjaśnienia zgodne z ustalonym stanem faktycznym.

Wina oskarżonego M. K. nie budzi żadnych wątpliwości, ponieważ jest on osobą świadomą swych czynów i nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające jego odpowiedzialność karną.

Zarzucany oskarżonemu czyn wyczerpuje znamiona art. 157 § 1 kodeksu karnego, ponieważ uderzając pokrzywdzonego łokciem w twarz spowodował obrażenia ciała powodujące rozstrój zdrowia oraz naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej siedmiu dni.

Przy wymiarze kary jako okoliczności obciążające sąd uwzględnił długotrwałość i uciążliwość skutków działania oskarżonego oraz fakt pozostawienia leżącego na ziemi i nieprzytomnego pokrzywdzonego bez pomocy, a jako okoliczności łagodzące i przesłanki warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności sąd uwzględnił dotychczasową niekaralność oskarżonego i okazaną skruchę, co pozwala na prognozę, że pomimo nie wykonania kary pozbawienia wolności będzie on przestrzegał porządku prawnego. Sąd uznał, że tak wymierzona kara uwzględniająca zarówno społeczną szkodliwość czynu jak też stopień winy oskarżonego spełni swoją rolę dyscyplinującą oskarżonego do przestrzegania porządku prawnego, jak też edukacyjna wobec społeczeństwa. Sąd zasądził nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego w kwocie 20000 złotych biorąc pod uwagę cierpienia i komplikacje życiowe jakich doznał pokrzywdzony oraz długi okres ich trwania oraz fakt, że oskarżony nie ma żadnych zobowiązań rodzinnych i dużą część swoich dochodów może przeznaczyć na wynagrodzenie pokrzywdzonemu tych cierpień, a jest to kwota odpowiadająca dziesięciu minimalnym wynagrodzeniom miesięcznym.

Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k., art. 616 § 2 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o opłatach w sprawach karnych oraz art. 616 § 2 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 618 § 1 pkt 1, 8, 9 i 10 k.p.k., w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym i w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 roku w sprawie określenia wysokości opłaty za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego.